Osadnictwo tatarskie na Sokólszczyźnie związane jest z królem Janem III Sobieskim, który w 1679 roku przekazał żołnierzom tatarskim wsie Bohoniki, Drahle, Malawicze i Kruszyniany w zamian za zaległy żołd. Po dziś dzień
w Kruszynianach i Bohonikach mieszkają rodziny tatarskie oraz stoją przepiękne zabytkowe meczety (Tatarzy Polscy wyznają islam, jest to religia ich przodków), w których wciąż odbywają się modlitwy oraz obchody świąt kalendarza muzułmańskiego. Szlak Tatarski ma promować historię i kulturę Tatarów Polskich oraz historyczną wielokulturowość tego zakątka Podlasia.

Proponujemy zwiedzanie od wizyty w Muzeum ZIemi Sokólskiej, którego DZIAŁ TATARSKI przypomina dzieje osadnictwa tatarskiego na terenie Rzeczypospolitej i Litwy, przybliża zwyczaje Tatarów Polskich, ich tradycję oraz wzajemne przenikanie się kultury polskiej i tatarskiej. Zawiera m.in. cenne zabytki piśmiennictwa tatarskiego.

Kolejnym obowiązkowym punktem szlaku jest miejscowość BOHONIKI, w której w roku 1679, na mocy przywileju króla Jana III Sobieskiego osiedleni zostali tatarscy żołnierze oddziałów rotmistrza Bohdana Kieńskiego i Gazy Sieleckiego. Obecny meczet prawdopodobnie jest kolejnym, postawionym w Bohonikach. Budowany był przez lokalnych majstrów, którzy przy stawianiu budynku oparli się na tradycji drewnianego budownictwa sakralnego, dostosowując je do wymogów wyznawców Islamu. Usytuowana pośrodku wsi zabytkowa świątynia muzułmańska pochodzi z końca XIX w. Jest czynnym miejscem modlitw, opiekuje się nim Muzułmańska Gmina Wyznaniowa w Bohonikach. Orientowany jest w kierunku południowo-wschodnim (w kierunku Mekki). Budynek wykonany był przez nieznanych z nazwiska majstrów, założony na rzucie prostokąta zbliżonego do kwadratu o wymiarach 11,3 na 7,8 m.
Składa się z trzech pomieszczeń: małej sieni, oraz sal kultowych – męskiej i kobiecej. W ścianie działowej pomiędzy salą męską i kobiecą znajduje się ażurowy prześwit. Od południowej strony znajduje się mała dobudówka – tzw. mihrab, orientowany w kierunku Mekki. Cmentarz muzułmański (mizar) znajduje się na końcu wsi. W 2012 roku, podobnie jak meczet w Kruszynianach, meczet w Bohonikach został uznany za Pomnik Historii Polski.

KRUSZYNIANY to kolejna tatarska wieś Sokólszczyzny, wieś powstała w I poł. XVI w. w ramach przeprowadzonej przez królową Bonę tzw.: “pomiary włócznej”. W 1679 r. została ona nadana rotmistrzowi chorągwi tatarskiej Samuelowi Murzie-Krzeczowskiemu. Meczet w Kruszynianach wybudowany został w pobliżu mizaru (cmentarza grzebalnego), na którym znaleźć można nagrobki już z roku 1744. Obecna świątynia pochodzi prawdopodobnie z końca XVIII wieku. Podobnie jak meczet w Bohonikach, budowany był przez lokalnych majstrów. Swoim kształtem nawiązuje do okolicznych kościołów z dwiema wieżami. Zbudowany jest na planie prostokąta, pokryty jest drewnianą boazerią, z zewnątrz pomalowaną na ciemnozielony kolor (zieleń to kolor islamu). Od strony północnej budynek zdobią dwie wieże. Na dachu stoi trzecia (nieco mniejsza od pozostałych) wieżyczka bez okien, przesunięta jest nieco w kierunku mihrabu. Wieżyczki zwieńczone są półksiężycem na szczycie. Wnętrze podzielone jest na dwie części: dla kobiet i mężczyzn. Analogicznie do meczetu bohonickiego podłoga jest wyścielana dywanami (obuwie zdejmuje się w przedsionku) a ściany zdobią muhiry (teksty koraniczne). W 2015 roku w Kruszynianach otwarto Centrum Edukacji i Kultury Muzułmańskiej Tatarów Polskich.

Meczety w obu miejscowościach są udostępniane do zwiedzania (Bohoniki – kontakt:, Kruszyniany – kontakt). Tatarzy zapraszają również do degustacji przysmaków kuchni tatarskiej (Tatarska Jurta, Agroturystyka u Mahmeda).